गप्प शांतता

 गप्प शांतता
जेंव्हा त्रास होतो अंतरी,
शब्द थांबतात ओठांवरी,
अश्रूही असतात कोरडे,
मनातलं सांगू कुणावरी?
गप्प राहतो, रडत नाही,
सहनशीलतेची हीच तर निशाणी,
अश्रूंनी नाही व्यक्त होतं,
मनातलं दुःख, त्या शांततेत लपलेलं असतं.
संगीत नसलेल्या त्या क्षणी,
मनाची चालही थांबलेली असते,
वेदनेचा एक गडद सागर,
त्या शांततेत साचलेला असतो.
हे गप्प राहणं सोपं नसतं,
ते वेदनेचा एक हळवा आवाज असतो,
तुटलेलं मन, तुटलेलं स्वप्न,
त्या शांततेत संजीवनी शोधत असतो.
शब्दांच्या पलीकडचं, अश्रूंच्या पलीकडचं,
मनातल्या गप्प शांततेचं काय सांगू?
हे फक्त तोच जाणतो,
जो हसतही वेदना लपवतो.
रवींद्र पांडुरंग बनसोडे