कधी कधी शब्द बोलत नाहीत,
ते फक्त मनात रेंगाळत राहतात…
आणि मग एक दिवस,
तेच शब्द कविता बनून बाहेर पडतात….
हा ब्लॉग म्हणजे
माझ्या मनात साठवलेल्या
अशाच न बोललेल्या शब्दांचा प्रवास आहे….
इथे प्रेम आहे,
पण ते फक्त मिळवण्याचं नाही….
इथे विरह आहे,
पण तो तक्रारीचा नाही….
इथे आठवणी आहेत,
ज्या काळाला दोष देत नाहीत,
तर क्षणांना जपून ठेवतात….
कविता म्हणजे माझ्यासाठी
फक्त चार ओळी नाहीत,
ती एक अवस्था आहे….
जिथे मन शांत होतं
आणि शब्द खरे होतात.
कधी पावसासोबत आलेली आठवण,
कधी अपूर्ण प्रेमाची हळवी जखम,
कधी आयुष्याच्या गर्दीत हरवलेली ओळख
या सगळ्यांचा हा शब्दरूपी ठाव आहे….
हा ब्लॉग वाचताना
जर तुला
तुझं एखादं न बोललेलं वाक्य
इथे सापडलं….
तर समज,
ही कविता माझी नसून
आपली झाली आहे….
शेवटची ओळ
जर शब्दांनी मनाला स्पर्श केला असेल,
तर पुन्हा भेट दे
इथे प्रत्येक कविता
मनापासून लिहिलेली आहे….
@प्रेमाच्याभुता
